Neguko Loreak (Flores Invernales)
Egilea: Javier Retegui Arrasate-Mondragon: 2012 207 P. ; IL ; 21 CM. ISBN: 84-615-7070-7
A partir de la experiencia acumulada a lo largo de toda una vida, Javier Retegui ha condensado en esta obra reflexiones y pensamientos sobre distintos aspectos de la existencia humana. Partiendo del entendimiento de que cada persona debe trazar su propio camino y encontrar la motivación para su existencia y para la satisfacción de sus anhelos, el autor anima al lector a tomar posesión consciente de su vida y a orientarla en coherencia con las íntimas convicciones.
Temas como la vocación y la formación, el trabajo y la función social en las diferentes etapas de la vida, la libertad y la solidaridad o la escala de valores se analizan con perspectiva racional y también con una visión trascendente y de fe para los creyentes. En definitiva, Neguko loreak / Flores de invierno quiere animarnos a afrontar la vida con ilusión y libertad desde una actitud consciente y positiva.
Urumeako zilegimendietako toponimia
Egilea: Luis Mari Zaldua Etxabe Donostia: 2012 405 OR. + 1 CD ; IL.; 24 CM. ISBN: 978-84-96287-70-9
Urumeako zilegimendietako toponimia Patxi Salaberri Zaratiegiren (NUP) zuzendaritzapean Luis Mari Zaldua Etxabek Deustuko Unibertsitatean aurkezturiko doktorego tesia da. Aztertzen den lurraldea Gipuzkoako ipar-sortaldean dago. Donostia, Hernani eta Urnietako zenbait aurkintzak osatzen dute eta 38 km2 ditu. Neurri handi batean euskaldun dirauen eremu horrek 12. mendetik honako idatzizko informazioa baliatzeko aukera ematen du, eta hori, Gipuzkoan bederen, ez da ohiko gauza.
Ikerlanak lau helburu nagusi ditu. Lehenbizikoa toponimia arloan lanean ari behar dutenei baliagarri gerta dakizkiekeen argibideak ematea da, onomastikari ekarpena egitea, alegia. Bigarren xedea Urumeako zilegimendietan izandako erabilpen, adiera eta bilakaera argituz, euskal toponimian kausitzen diren elementuen izaera finkatzen laguntzea da, bide batez, euskararen arlo fonikoa, morfologia edota lexikoa ikertzeko erabilgarriak izan litezkeen datuak plazaratuz. Hirugarrena Zilegimendietako hizkera itxuratzen duten ezaugarriak, edota haren bilakaera, toponimiaren bidez zenbateraino ezagut daitezkeen ikustea da. Laugarren eta azken jomuga Gipuzkoako toponimiaren arautze eta normalizazioan aurrera egitea da.
Arkeologi museoaren koadernoak
Bizkaiko Arte higigarria Begirada bat Harri Garaiko Dekorazio Arteari
Egilea: Rosa Ruiz Idarraga
Tradizioz uste izan da arte jardunaren hasiera Homo sapiensa Europara iristearekin batera kokatzen dela, orain dela 30.000 urte inguru, Goi Paleolitoan, Aurignac aldia bezala ezagutzen den horretan. Aitzik, beste kontinenteetan topatutako hainbat frogaren arabera, gizakiak badu jada Behe Paleolitikotik, eta baita Erdi Paleolitkoan zehar ere, esanahi sinbolikoa duten forma plastikoak sortzeko gaitasun teknikoa eta arte gaitasuna. Edonola ere, Würm izeneko glaziazioan izan zen Goi Paleolitikoko ehiztari eta bilatzaileen arteak, gutxi gora behera K.a. 30.000tik K.a 9.000 arte, bultzada handia hartu zuenean. Garapen handia izan zuten toki eta unea hauek izan ziren: Europan, K. a. 17.000 eta 9.000 artean, gutxi gorabehera. Aldi horretan egun ezagutzen diren kobazulo handiak dekoratu ziren: Frantziako hego mendebaldean Lascaux edo Niaux, eta itsasertz kantauriarrean Ekain, altamira, Puenteviesgoko kobazuloak eta Santimamiñe, besteak beste.
Aitzbitarteko Haitzuloak (Landarbaso, Errenteria) kokapena eta ikerketen historia
Euskal Kultura Ondare Bilduma 5
Egileak: Jesús Altuna, Koro Mariezkurrena, Joseba Rios
Errenterian (Euskal Herria) daude Aitzbitarteko haitzuloak; antzinatik dira ezagunak, eta zenbait kondairaren sorleku dira. Bost haitzulo dira, horietatik hiruk dute aztarnategi paleolitikoa, eta mailakatuta daude beren altzoan doan errekastoaren ondorioz. I-etik V-era zenbakitzen dira, baxuenetik, hau da, errekastotik gertuen dagoenetik hasita. III eta IV dira orain arte induskatu direnak; aitzinako idazkietan "beheko aitzulo handia" eta "goiko aitzulo handia" bezala ere aipatzen dira horiek, hurrenez hurren. Hain zuzen ere, IV.ean zehaztu zituen Harlé-k XX. mende hasieran, lehen aldiz, Iberiar penintsulako elur oreinaren aztarnak. H. Breuil-ek Barandiarani idatzitako eskutitz batean azaldu zuenez. Azken arkeologo horrek IV. haitzuloa induskatu zuen 1961 eta 1965 urteen artean. Liburuki honetan III. Haitzuloaren sarreran oraintsu egindako indusketen berri ematen da (1996-2002)
